Pro Life
You can click at the top right on "Select Language" to select your language - U kunt rechtsboven klikken op "Select Language" voor uw eigen taal
< Terug

GE004 Gianna Jessen, een abortus overlevende

Nederlands - Dutch (English Below)

Een indrukwekkende getuigenis van Gianna Jessen, een abortus overlevende.

Haar biologische vader en moeder waren beiden 17 jaar oud. Ze was 7 1/2 maand zwanger toen ze besloot naar een abortuskliniek te gaan en zij stelden haar de saline-methode voor. Daarbij wordt een zoutoplossing in de baarmoeder van de moeder gespoten.  De baby verbrandt van binnen en buiten uit. Toch werd Gianna geboren, wat een hevige schok was. Kijk en luister naar haar verbijsterend relaas. (16 minuten)


Gianna Jessen groeide op met het idee dat haar hersenverlamming ontstaan was door de moeilijke bevalling toen zij te vroeg geboren werd. Haar adoptiemoeder had haar dat verteld. Pas toen zij twaalf jaar was ontdekte ze de waarheid over datgene wat haar anders maakte dan andere kinderen. ‘Ik had een aangeboren nieuwsgierigheid’, zegt Gianna. ‘Om de een of andere reden wist ik dat er iets niet klopte en ik bleef vragen naar de reden van mijn handicap. ‘Ze probeerde het me omzichtig uit te leggen, maar toen ze bijna zover was, zei ik: “Ik ben geaborteerd, niet?” Ze zei: “Ja, dat is zo.” Mijn reactie was: “Nou, dan is er een interessante reden voor mijn hersenverlamming.’ Dat was zestien jaar geleden. Uiterlijk mag ze veranderd zijn, maar haar innerlijke vasthoudendheid om de grootste uitdagingen te overwinnen blijft hetzelfde. Gianna Jessen is vanaf het eerste begin een overlevende. Toen haar moeder Tina als zeventienjarig ongehuwd meisje koos voor een abortus door zoutoplossing, was zij zeven-en-een-halve maand zwanger. De abortus die plaatsvond in de vroege ochtend van 6 april 1977 mislukte. Tegen de verwachting in bleef de baby in leven. Een verpleegster belde de ambulance en het kind werd naar het ziekenhuis vervoerd. Ze woog nog geen kilo en de abortusarts moest haar geboorteakte tekenen. Toen ze zeventien maanden oud was, werd er bij Gianna hersenverlamming vastgesteld, die ontstaan was doordat haar hersenen zuurstof tekort waren gekomen tijdens de zwangerschapsafbreking. ‘De artsen zeiden dat ik er vreselijk aan toe was’, zegt ze. ‘Ze zeiden dat ik nooit mijn hoofd op zou kunnen heffen, maar dat kon ik later wel. ‘Toen zeiden ze dat ik nooit rechtop zou kunnen zitten, maar dat deed ik wel. Vervolgens zeiden ze dat ik niet zou kunnen lopen, maar toen ik drie jaar oud was, liep ik met behulp van een rollator en beensteunen.’ Ze is even stil en voegt dan toe: ‘Ik heb wel iets van een doorbijter.’ Dit ‘doorbijten’ van haar heeft haar in staat gesteld om campagnevoerdster te worden voor de rechten van gehandicapten en tegen abortus. Hoewel ze in Nashville, Tennessee, woont, reist ze de wereld rond om over haar ervaring te spreken. Vorig jaar heeft ze ook nog haar eerste marathon gelopen in zeven-en-een-half uur. ‘Twee jaar geleden had ik spieratrofie in mijn bovenbenen en moest ik ze weer trainen. Ik kon slechts 15 kilo aan gewicht opheffen. Nu kan meer dan 90 kilo. Dat kan vermoeiend zijn, maar als je rent, kom je er sneller.’ Verwijt ze haar moeder wel eens dat ze haar zo heeft achtergelaten? ‘Ik ben nooit boos op haar geweest omdat ze een vreemde voor me is’, zegt Gianna. ‘Ze heeft niet gezegd dat het haar spijt en ik weet dat ze na mij nog een abortus heeft gehad. Maar ik voel me niet verdrietig of bitter want het is een keuze om te overwinnen en liefdevol te zijn of te overwinnen en boos te zijn. Het eerste is wat ik wil zijn.’ Haar biologische moeder is hertrouwd en woont nu in Californië. Ze heeft haar dochter op televisie gezien, maar Gianna heeft nooit contact met haar gezocht. Nadat ze vier operaties heeft ondergaan in haar eerste tien levensjaren, drie om problemen met de Achillespees op te lossen en de vierde aan de zenuwen in haar ruggengraat, is het wellicht te pijnlijk om oog in oog te komen met de moeder die haar probeerde te doden. ‘Ik ervaar dat ik mijn moeder al heb – mijn adoptiemoeder Diana [die haar adopteerde toen ze vier was],’ zegt ze, flink. ‘Op dit moment wil ik geen contact met mijn biologische moeder. Niet dat ik boos op haar ben. Ik vergeef haar volkomen.’ Het wordt duidelijk dat vergeven niet gemakkelijk is geweest. Gianna’s vroegste herinnering is aan woedeaanvallen in huis bij haar pleegmoeder waarbij ze zich op de grond liet vallen. Ze herinnert zich ook een enorme angst voor vuur. ‘Ik denk dat dat het gevolg is van wat er gebeurd was’, zegt ze. ‘Door een zoutoplossing wordt je feitelijk in de moederschoot verbrand.’ Op school werd ze gepest en ze weet nog hoe dat ze in huilen uitbarstte als kinderen haar plaagden. Toen ze zestien was, kwam er een onbekende naar haar toe en zei haar dat kinderen met een handicap een last zijn voor de maatschappij. ‘Ik keek haar aan, glimlachte en wist dat ze het mis had,’ zegt Gianna. Het wekt geen verbazing dat hoewel Gianna verklaart niet bitter te zijn, er een zweem van droefheid te zien is in de hoeken van haar blauw-groene ogen. ‘Mijn moeder nam een beslissing waarvan ze dacht dat die alleen haar aanging, en toch draag ik elke dag het gevolg van die beslissing in mijn hersenverlamming,’ zegt ze. ‘Ik zeg dat niet in veroordeling, maar in waarheid. ‘Het is gemakkelijker voor mensen om aan abortus te denken als een politieke kwestie of als een recht. Maar ik ben geen recht. Ik ben de realiteit. Voorzichtig stel ik de vraag: Als abortus over vrouwenrechten gaat, waar waren de mijne dan? Op die dag was er geen radicale feministe die schreeuwde voor mijn rechten. ‘Daarom wil ik mijn leven met integriteit leven door te leven wat ik belijd. Mijn taak is niet om jouw mening te veranderen [als je pro-abortus bent]. Mijn taak is om de waarheid te presenteren en aan jou de keuze te laten.’

Gianna Jessen
Abortus overlevende
www.giannajessen.com


ENGLISH - ENGELS

Abortion survivor Gianna Jessen shared her powerful testimony during the March for Life.  Referring to the afternoon reflection on Daniel 3:28, she recalled that just as the three young men had to be burned in the blazing furnace, she also had to be burned by a saline solution injected in her mother's womb. However, in both situations, God protected the young men as well as Gianna. She spoke about women's right, 'but where was my right?! Was I worthless?!'

With gratitude we look back on the March for Life, December 12th. People crowded into the Spuiplein in The Hague. Here, in the center of The Hague, at 2.00 pm, the silent March for Life began. It passed the Binnenhof, seat of the Dutch government. The Police reported more people than the 2,000 of the previous year.

Check the video for a powerful impression of the March for Life.

Missed the March for Life? Note down: March for Life 2016, Saturday, December 10th, 1:00pm Spuiplein The Hague.

 


Laat uw reactie achter