Pro Life
You can click at the top right on "Select Language" to select your language - U kunt rechtsboven klikken op "Select Language" voor uw eigen taal
< Terug

DO024 De Bijbel. Hoe oordeelt de geschiedenis erover - Aflevering 12: Jezus en Paulus

De Bijbel, het belangrijkste en populairste boek uit de menselijke geschiedenis. Essentieel in het judaïsme, christendom en de islam. Is het betrouwbaar? Vertrouwt u het en zou u het moeten vertrouwen? Doe mee met deze rondleiding door het Brits Museum en de Britse Bibliotheek met Sasan Tavassoli en Jay Smith in "De Bijbel, het hoe oordeelt de geschiedenis erover", Aflevering 12: Jezus en Paulus.

Introductie

In deze laatste aflevering heet Dr. Sasan Tavassoli ons welkom. Hij hoopt dat de waarheden die in de gesprekken met Dr. Jay Smith naar voren kwamen ons enthousiast hebben gemaakt. Waarheden die we zelf hebben kunnen zien en controleren in het Brits Museum. Doe met ons mee als we onze discussie voortzetten met Jay Smith!

Samenvatting

Heeft Paulus tegenstellingen in het Nieuwe Testament veroorzaakt door de leer van de erfzonde, de leer van verzoening en verlossing, de aanbidding van Jezus als God, de Drie-eenheid en het geloven allen in plaats de rechtvaardigheid door de werken te introduceren? Er is veel kritiek en volle aanval op Paulus omdat hij het Evangelie helder uitlegt en toepast op actuele situaties. In de moslimwereld zijn actuele uitleggers vandaag ook populair. De televisiezender Al Jazeera past nu ook als een moderne Paulus de Koran toe op het dagelijks leven.

Paulus ging nergens tegen Jezus in en dat zou ook onmogelijk zijn. Paulus werd streng gecontroleerd door de Gemeente vanwege zijn verleden als vervolger van de Gemeente. Paulus was uniek want hij kende alle gedachtestromingen die er waren en kon daarom actueel het Evangelie toepassen.

Dit is de laatste aflevering en daarom ook het eind van een lange reis door de Bijbel, historie en archeologie. De Bijbel bleek in alles betrouwbaar. In elke discussie: baseer je altijd op de Bijbel en weerleg de aanvallen op de Bijbel.

Voor dat onderzoek zijn namen, data, plaatsen, gebeurtenissen en tijd, te checken in het Brits Museum en de Britse Bibliotheek in Londen.

Wat uit deze studie komt nodigt uit om de God van de Bijbel te ontmoeten!

Tegenstellingen in het Nieuwe Testament door Paulus?

Sasan Tavassoli bedankt Jay Smith dat hij weer bij ons is en hij wil meteen de aandacht richten op een vraag die vaak gesteld wordt. We spraken in vorige afleveringen over de manuscriptbewijzen en over de canon van de Bijbel. Moslimvrienden merken vaak op dat ons Nieuwe Testament twee onderscheiden en zelfs tegenstrijdige thema’s heeft. Aan de ene kant het thema van Jezus als een profeet van Israël, als een Man die rondgaat, Gods Koninkrijk predikt en mensen geneest. Met daartegenover het thema van Jezus die verhoogd is als God en aanbeden wordt.

Moslims beweren daarbij dat de apostel Paulus het christendom zoals we het nu kennen in gang zette. Paulus veranderde daarvoor de boodschap van de simpele profeet uit Nazaret in een boodschap voor de heidenen en voor het Romeinse publiek. Paulus verhoogde Jezus als God. Vanuit dat oogpunt bezien zijn er veel tegenstrijdigheden tussen de leer van Paulus en die van Jezus. De beschuldiging is dat het Paulus is die van Jezus de Zoon van God gemaakt heeft. Vraag hierover komen altijd naar voren. Wat kan Jay Smith ons daarover vertellen?

Jay Smith reageert dat deze vraag op de universiteiten ook naar voren komt. Hyam Maccoby, een Joods geleerde uit Londen, schreef drie populaire boeken waarin hij hetzelfde zegt. Smith gebruikt Maccoby als basis, zodat Tavassoli gefundeerde antwoorden kan geven aan zijn moslimvrienden in Iran.

Er wordt Paulus nogal wat ten laste gelegd. Ze zeggen dat hij verantwoordelijk is voor:

  • de leer van de erfzonde
  • de leer van verzoening en verlossing
  • de aanbidding van Jezus als God
  • de Drie-eenheid
  • Paulus haalt verder de aandacht af van de wet van Mozes en van de rechtvaardigheid door werken
  • en richt de aandacht op geloven alleen.

Zes aanklachten waarvan ze Paulus de schuld geven.

Volle aanval op Paulus

Waarom vinden ze Paulus niet leuk? Iedereen vindt Paulus niet leuk, omdat al deze dingen waarover hij schreef en waarin wij geloven, ons afzonderen van de rest: De christologie, het uitdelgen van de Wet en het zondeprobleem.

Als je zegt dat Paulus dat heeft bedacht dan kun je hardmaken dat de ware christenen niets anders dan moslims zijn, de volgelingen van Arius die beweerde dat Jezus gewoon een mens was. De stroming van het Arianisme kwam eruit voort. Als je dus kunt bewijzen dat Paulus alles heeft bedacht, wordt het christendom een religie als alle andere en is het probleem opgelost. Daarom vallen ze Paulus aan. Dat is ook nog makkelijk, want Paulus kende Jezus niet ‘in het vlees’, niet persoonlijk. Maar ze maken een enorme fout. Ze hebben het Evangelie niet goed gelezen en de brieven van Paulus evenmin. Paulus bedacht namelijk geen van deze dingen. Al deze punten zijn terug te vinden in het onderwijs van Jezus Zelf.

Waarom hebben ze problemen met Paulus? Omdat hij het beter uitlegt dan ieder ander. Hij geeft een enorme uiteenzetting over Jezus. Hij legt alles uit. Hij geeft ons in de brieven aan de diverse kerken de toepassing van het Evangelie, hoe we ernaar kunnen leven. Hij laat zien hoe we het kunnen toepassen in Efeziërs, in Filippenzen, in Corinthiërs. In de brieven laat hij zien hoe we alles wat Jezus zei, kunnen navolgen. Vooral voor de eerste christenen uit de heidenen, die niet dezelfde godsdienstige erfenis als de Joden hadden, was dit belangrijk.

Al Jazeera als moderne Paulus

Moslims hebben hetzelfde probleem. Veel in hun Koran is niet te begrijpen voor ze. Je hebt de tradities nodig. Het zijn mensen als Al-Tabari, Baidawi, Zamakhshari, as-Suyuti, al de grote uitleggers en samenstellers van de Tafsir. Ze doen hetzelfde als Paulus. Daarom gaan moslims naar as-Suyuti of kijken naar Yusuf al-Qaradawi op Al Jazeera. Waarom is die zo populair? Omdat hij de Koran toepast. Op de Arabische televisiezender Al Jazeera doen ze hetzelfde als Paulus! Paulus nam het Evangelie en paste het toe binnen de diverse kaders. Hij zegt het veel specifieker. Hij bedenkt het niet zelf. Hij legt uit hoe we het toe kunnen passen. Logisch dat ze Paulus aanvallen. Maar Paulus bedacht het echt niet zelf, evenmin als Baidawi, Zamakhshari, as-Suyuti of Yusuf al-Qaradawi de islam bedachten. Iemand met gezond verstand kan zoiets niet beweren.

Tavassoli schiet de vergelijking met de sjiitische islam te binnen, namelijk de bewering dat imam Ali, of andere sjiitische imams de islam bedacht zouden hebben. Dat zou hetzelfde zijn. In plaats daarvan beweren de Iraanse geestelijken dat imam Ali en de sjiitische geestelijken de Koran uiteenzetten. De sjiieten volgen hun verklaringen.

‘Precies’ zegt Jay Smith. De Hadith die de sjiieten volgen is niet die van Al-Bukhari, maar de Hadith van Ali. Waarom de Hadith van Ali? Omdat zij vinden dat hij het veel beter uitlegt dan de Hadiths van soennitische imams als Al-Bukhari.

Het gaat er niet om wie gelijk heeft, maar het punt is: wat Ali doet met de Koran, met de uitspraken van Mohammed en met het leven van Mohammed, dat doet Paulus met Jezus. Niets meer, niets minder.

Sasan Tavassoli heeft ook een sjiitische achtergrond. De traditie van Ali leerde hem hoe hij zich moest kleden, dat hij een baard moest hebben, hoe hij moest leven. Dat alles komt voort uit de tradities. Kun je dan zeggen dat Ali de islam heeft bedacht? Nee, natuurlijk niet. Ali legt het alleen uit.

De aanklachten tegen Paulus

Laten we de aanklacht tegen Paulus eens bestuderen. Heeft hij werkelijk ook maar een van die zes punten bedacht, zoals moslims beweren? Laten we ze bespreken, want dat is de belangrijkste vraag.

De 1e vraag luidt: Bedacht Paulus de erfzonde?

Absoluut niet. De Bijbel begint er nota bene mee. In Genesis 2 en 3, in de Hof van Eden wordt er al over gesproken. Het is een fundamenteel gegeven voor de rest van de Bijbel. De erfzonde ontstond in de Hof van Eden. Dat staat ook in de Koran. In Soera 2, Soera 7 en Soera 20 wordt over het begin van de erfzonde gesproken. Het schokt moslims als Jay Smith ze daarmee confronteert. Dan hebben ze namelijk een probleem. Want in de Hof van Eden zie je Adam en Eva die niet mogen eten van een boom. Ze eten er toch van, worden er volgens de Koran voor gestraft en ontvangen vervolgens vergeving. En wat gebeurt er dan? Ze worden alsnog de hof uitgegooid. Maar die hof is in de ruimte, boven de wolken. Ze worden vanwege de zondeval uit de ruimte op aarde geplaatst volgens veel tradities in Mekka.

Maar als dat niet de erfzonde zou zijn, waarom zijn wij dan nu niet in de Hof van Eden? Het feit dat Sasan Tavassoli, Jay Smith en wij allemaal nu niet in die hof zijn betekent dat de zonde van Adam en Eva ons wordt aangerekend. Anders zouden we nu in de Hof van Eden zijn immers?

Zeg dus niet dat Paulus de erfzonde heeft bedacht, want het staat zelfs in de Koran. De hele structuur van de Koran houdt verband met die daad van ongehoorzaamheid in de Hof van Eden. Ook elk boek in de Bijbel grijpt terug op de Hof van Eden. Het is het fundament om de verlossing, het zoenoffer, het kruis te kunnen begrijpen. Je moet dan terug naar de Hof van Eden. Paulus bedacht het absoluut niet zelf. Het staat er vanaf het begin. Er ging iets mis en dat moest rechtgezet worden.

Hoe zit het met de 2e vraag, over de verzoening? Heeft Paulus dat bedacht?

‘Hoe bestaat het!’ roept Jay Smith uit. Jezus Christus sprak er voortdurend over, ook in Zijn gelijkenissen. Over het offer dat noodzakelijk was. Het is ook een oudtestamentisch concept. Het hele idee van verzoening begint met het offersysteem. Boeken als Genesis 15 en Genesis 22 spreken categorisch over verzoening. Leviticus 17 is gebaseerd op verzoening. Je kunt ze anders niet begrijpen. Jezus Christus verwees ernaar tijdens het Laatste Avondmaal. Zijn lichaam en Zijn bloed zouden geofferd worden en verwezen zo naar de verzoening. Je moest het brood eten, de wijn drinken tot Zijn gedachtenis. De hele bediening van Jezus is op verzoening gebaseerd. Jezus kwam om de prijs te betalen. Anders is het niet te verstaan. Paulus bedacht het niet. Hij licht het toe, past het toe, helpt ons het te begrijpen.

De 3e vraag: de aanbidding van Christus. Heeft Paulus dat uitgevonden?

Kijk naar de bediening van Christus. Accepteerde Hij aanbidding? ‘Jazeker’ zegt Smith. Hij accepteerde de aanbidding door engelen. Hij accepteerde de aanbidding door Tomas, die Hem eindelijk geloofde. De twijfelende Tomas. Hij aanvaardde de aanbidding door de beide Maria's na Zijn opstanding. Jezus aanvaardde voortdurend aanbidding. Paulus bedacht het niet. Paulus legde alleen uit hoe we dat moeten doen.

De 4e vraag over de Drie-eenheid? Is dat concept bedacht door Paulus?

Nee, Paulus gebruikt dat woord niet eens. Je vindt het woord niet terug in de Bijbel. Deze theologische term is ingevoerd door Tertullianus in de 2e eeuw om te omschrijven waar de hele Bijbel over spreekt. De trinitaire formule, drie-eenheid. ‘Splits de woorden eens’ vraagt Smith, drie in één. We vinden dat al in het eerste hoofdstuk van het Oude Testament terug, namelijk in Genesis 1:1. God - elohim, meervoud, schiep - bara, enkelvoud, één. Een meervoudige God schiep enkelvoudig. Dat concept begint al in het allereerste vers en is door de hele Bijbel heen terug te vinden. ‘We kunnen dat spoor vanwege de tijd nu helaas niet volgen’ zegt Jay Smith tegen Tavassoli, maar hoofdstuk op hoofdstuk in Genesis alleen al verwijst naar de meervoudigheid van God als één. Jezus accepteerde dat ook. Johannes 17 is wellicht het beste voorbeeld. Daarin spreekt Hij over Zijn Vader en Zichzelf als één. Johannes 10 is een ander goed voorbeeld. Vers 30:

'Ik en de Vader zijn één.'

Jezus legt uit waarom dat een probleem is voor de Joden die dit hoorden. Hij gebruikt het woord 'Drie-eenheid' niet. Niemand doet dat in de Bijbel. Je komt het woord niet tegen in de Bijbel. Maar het begrip wel.

Vergelijk het met 'tahwid'. Voor moslims is dat het criterium: God is één - tahwid. Maar ook dat woord vind je niet terug in de Koran. Toch kent elke moslim het concept. Het woord werd veel later ingevoerd, net als het woord 'Drie-eenheid' dat uitdrukt wat wij over de Ene God, in Drie Personen geloven.

De namen die Jezus Zichzelf geeft, maken het best Zijn goddelijkheid duidelijk. Zijn plaats in de Godheid. De namen die Hij gebruikt zijn goddelijk. Hij noemde Zich de Messias, de Gezalfde, die redt. Hij verwees naar Jesaja 7:14. 'De Heere zelf zal u een teken geven: De maagd zal een zoon baren; en zij zal hem de naam Immanuel geven. Immanuel betekent God met ons. Daarmee verwees Hij naar Zichzelf. Hij noemde Zich de Zoon des Mensen. Die naam wordt het meest gebruikt met name in het boek Markus. Een titel waarvan mensen zeggen dat het bewijst dat Hij slechts mens was. Markus blijft Hem 'de Zoon des Mensen' noemen. Wat betekent 'Zoon des Mensen'? Het is de beste titel die je kunt vinden om te spreken over de goddelijkheid van Jezus. De definitie staat in Daniël 7:13-14:

'Zijn heerschappij is eeuwig. Hij voert heerschappij over alle volken, natiën en talen.'

Goddelijker kan niet. Telkens als Jezus Zich zo noemde, ruim 50 maal, zei Hij dat Hij God Zelf was. Hij noemde Zichzelf de Zoon van God. Een goed voorbeeld. Het zijn allemaal goddelijke namen. Het feit dat Hij Zich zo bleef noemen, bewijst dat Paulus het niet bedacht. Jezus Zelf noemde Zich zo. Is het onderwijs van Paulus echt wel in strijd met het onderwijs van Jezus? Nee.

Er zijn nog twee aanklachten tegen Paulus waardoor zijn theologie een tegenstrijdigheid in de Bijbel veroorzaakt zou hebben. Aanklacht 5 en 6.

De 5e vraag gaat over de wet versus geloof.

Eigenlijk: De wet versus de uitdelging van de Joodse wet door Paulus. En de 6e is redding door geloof.

Er lijkt een tegenstrijdigheid te zijn tussen Matteüs 5:17-18, waar Jezus zegt: 'Meent niet, dat Ik gekomen ben om de wet of de profeten te ontbinden' en Kolossenzen 2:14, waar Paulus zegt dat Jezus gekomen is om de wet af te schaffen. Dat klinkt nogal tegenstrijdig als je niet begrijpt waar Jezus en Paulus over spreken.

'Ik ben niet gekomen om de wet of de profeten te ontbinden.'

Dit spreekt over de ceremoniële wet. Jezus kwam niet om dat te ontbinden, maar om te vervullen. Als we verder lezen zien we dat Hij alles inderdaad vervulde. Hij zou nu de tempel worden. De ceremoniële wet is niet meer nodig nu Jezus gekomen is. Het probleem is dat mensen niet verder lezen. Jezus zegt heel duidelijk dat Hij was gekomen om de wet te vervullen. De ceremoniële wet is niet meer nodig. Daarom offeren we geen dieren meer en besnijden we niet meer. Dat is niet meer nodig.

Bovendien spreekt Jezus over de noodzaak om verder te gaan in Matteüs 5, waar Hij spreekt over de morele wet, vanaf vers 21. Telkens zegt Jezus:

'Gij hebt gehoord, dat gezegd is.., maar Ik zeg u...'

Dat bewijst dat Jezus heel helder was in Zijn boodschap. Er zou een nieuw verbond komen, niet op stenen tafelen maar in ons hart. Er zou niet langer een tempel zijn, een plaats, ergens op de landkaart, maar de relatie tussen mens en God zou zich voortaan afspelen in het hart. Daarom zei Jezus: 'Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben Ik in hun midden.'

En de 6e vraag over het idee van redding door geloof? Heeft Paulus dat bedacht?

Absoluut niet. Mensen zeggen dat Efeziërs 2:8-9 het klassieke idee onderschrijft. Want Christus spreekt veel over goede werken, maar Paulus spreekt over geloof. Is dat een tegenstelling? Nee, geloof en goede werken gaan hand in hand. Geloof zonder werken is dood, zegt Jacobus. En zonder geloof kun je geen goede werken doen, zegt Paulus. Vanaf welke kant benader je het, het maakt niet uit. Ze spreken elkaar zeker niet tegen.

Jezus spreekt ook over goede werken, maar in Lucas 18:18-30 benadrukt Hij ook dat het beste voorbeeld van Christus het geloof in Christus is. Lees het zelf in Lukas 18:18-30. Jezus spreekt over het geloof in Christus dat voorkomt uit goede werken. Jay Smith zegt dat het onterecht is om beide te scheiden. In onze traditie geloven we niet dat goede werken losstaan van geloof of dat geloof losstaat van werken, die bewijzen dat de vrucht daar is.

Sasan Tavassoli merkt op dat naast deze voorbeelden van Jay Smith, dit onderwerp ook in het onderwijs van Christus Zelf te zien is. Bijvoorbeeld in het Evangelie van Johannes. Tavassoli denkt aan het gesprek tussen Jezus en Nikodemus in Johannes 3. Jezus praat over geloven en opnieuw geboren worden en dat we geboren moeten worden uit de Geest. Dat is duidelijk. Jezus legt heel vaak de nadruk op de noodzaak voor een mens om geloof toe te passen.

Jay Smith wil het alles voor ons samenvatten.

Paulus ging nergens tegen Jezus in

Een belangrijke vraag van Jay Smith aan moslims is: 'Kunnen jullie mij een uitspraak van Paulus laten zien die in strijd is met een uitspraak van Jezus.'

Smith vraagt moslims dat nu al 25 jaar, maar niemand kan hem iets laten zien dat Paulus zelf heeft bedacht. Paulus verwoordt het beter, past het beter toe, weet je te bezielen. Dat was zijn taak, zijn verantwoording. Onthoud dat Paulus kerken stichtte in de samenleving. Hij nam de woorden die Jezus gesproken had en zorgde ervoor dat mensen ernaar gingen leven.

De tradities doen hetzelfde met de Koran. De woorden van Paulus waren nooit in strijd met die van Jezus.

Paulus werd streng gecontroleerd door de Gemeente vanwege zijn verleden

Laten we hier eens halt houden en goed nadenken. Herinner dat Paulus niet één van de oorspronkelijke twaalf discipelen, of de latere apostelen was. Als hij iets nieuws had willen bedenken dat verschilde van wat er werkelijk gebeurd was, dan zou dat voor enorme onenigheid in de eerste gemeente hebben gezorgd. Voordat hij tot bekering kwam heette hij Saulus. Hij vervolgde de christenen en was op weg naar Damascus om christenen daar gevangen te nemen en in ketenen naar Jeruzalem te brengen. Als ijverige Jood vond hij dat de christenen godslasteraars waren. Hij was erbij toen Stefanus gestenigd werd. Hij stond volledig achter de gewelddadige uitroeiing van het christendom. Toen hij Paulus werd na zijn bekering, kunnen we ons voorstellen dat de eerste gemeente hem niet zomaar vertrouwde. Ze waren achterdochtig. Was hij wel echt één van hen? Wij zouden net zo gereageerd hebben.

Als Paulus iets gezegd zou hebben dat inging tegen de leer van Jezus, dan hadden ze toch direct aan de bel getrokken? Zouden Johannes of Petrus er dan niets van hebben gezegd? Natuurlijk wel. Zij waren degenen die vervolgd waren door Saulus. Maar ze kwamen met hem samen, keurden zijn boodschap goed en zegenden hem.

Tavassoli herinnert zich een christelijke geleerde die zei: Critici die beweren dat Paulus alles zelf bedacht, doen alsof alle apostelen al gestorven waren, alsof ze er niet meer waren om Paulus op zijn foute leer te wijzen. Maar ze leefden allemaal nog en ze keurden de boodschap van Paulus goed.

´Dank God voor Paulus´ zegt Jay Smith. We moeten het niet overdrijven, maar tegelijkertijd mogen we God dankbaar zijn voor Paulus. De brieven van Paulus, zoals Romeinen, wat een fantastische documenten zijn dat! Kijk naar de theologie in de Romeinen-brief, die we vandaag gebruiken. Niets daarin is zelf bedacht.

Paulus was uniek

God koos Paulus met een reden. Hij was uniek binnen de eerste gemeente. Daarom mogen mensen hem niet. God koos hem omdat hij onderlegd was. Hij kende zijn Bijbel en kende bovendien de filosofie zoals van de Epicureën, en van het Stoïcisme. In Athene was hij in staat om te debatteren met de Epicureïsche en Stoïcijnse wijsgeren zoals we in Handelingen 17 kunnen lezen. Bovendien was hij een Farizeeër, doorkneed in de farizeïsche traditie en doorkneed in de Bijbel. Hij werd hooggeacht in zijn geloofsgemeenschap en ook in de christelijke geloofsgemeenschap na zijn bekering. Vanwege zijn unieke talenten gebruikte God hem om voor de kerk de beste, meest verfijnde theologie samen te stellen waarvan we ook vandaag nog profiteren. Logisch dat mensen Paulus aanvallen omdat zijn theologie zo volledig is. Jay Smith zoekt enthousiast naar een beter woord. Er is zo'n overvloed aan ideeën bij Paulus waarop we vertrouwen.

Omdat we teruggrijpen naar Paulus en naar zijn brieven, is het logisch dat moslims hem als eerste aanvallen.

Eind van lange reis door de Bijbel

Sasan Tavassoli concludeert dat we aan het einde zijn gekomen van een lange reis door de verschillende afleveringen van deze serie heen. We zijn begonnen met kleitabletten uit het Brits Museum die het scheppingsverhaal bevestigen. We zijn wekenlang bijeengekomen waarin dr. Jay Smith ons door diverse perioden uit de geschiedenis heeft geleid. Hoe zou Jay Smit deze serie willen afronden?

Baseer je altijd op de Bijbel

Als eerste zegt Jay Smith dat we in elke discussie die we hebben, niet alleen met moslims maar met vrijwel elk individu, onze uitspraken moeten bevestigen met de Bijbel. Persoonlijke meningen en ervaringen zijn leuk, maar verder niet perse te vertrouwen. Daarom wil Jay Smith weten wat God zegt. Toen hij als jongen voor het eerst naar een Billy Graham campagne ging in Los Angeles in 1964, zag hij hoe Billy Graham voortdurend de Bijbel omhoog hield. Dat maakte indruk. Op symbolische wijze zei Graham daarmee: De Bijbel motiveert me en is mijn fundament. De Bijbel moet in alles ons fundament zijn. Jay Smith wil dat een prediker alles baseert op de Bijbel.

Als een moslim met hem in debat wil, stelt hij eerst vast dat ze allebei akkoord gaan dat hij als christen alles baseert op de Bijbel en op de Mens Jezus Christus en dat de moslim alles baseert op de Koran en op de mens Mohammed. Dan pas gaat hij in debat.

Weerleg de aanvallen op de Bijbel

Het spreekt vanzelf dat elk debat teruggrijpt naar de Bijbel en de openbaring daarin. We moeten bewijzen dat onze Bijbel gezaghebbend is, dat onze Bijbel betrouwbaar is. Alle mensen vallen de Bijbel aan. Niet alleen moslims. Er zijn veel sceptici zoals we zagen in het Brits Museum, die niet geloven willen dat het Oude Testament door mensen uit 1400 v.Chr. geschreven kan zijn en handelt over gebeurtenissen uit 1900 v.Chr. en zelfs wat gebeurde tot aan de schepping.

Door de veelheid van manuscripten heen, van 1900 v.Chr. via de intertestamentaire periode en tot het Nieuwe Testament in de eerste eeuw, wordt ons een doorlopende geschiedenis geboden. Als deze dingen echt gebeurd zijn – en wij geloven dat – dan moeten we dat bewijzen aan de hand van criteria die we altijd gebruiken: namen, data, plaatsen, gebeurtenissen en tijd. Volgens die wetenschappelijke criteria hebben we dat afdoende bewezen aan de hand van materiaal uit het Brits Museum.

Namen, data, plaatsen, gebeurtenissen en tijd, te checken in het Brits Museum!

Dank God dat alles onder één dak is samengebracht zodat wij het kunnen bekijken en onderzoeken. Er mag geen twijfel bestaan aan de betrouwbaarheid van het Oude en het Nieuwe Testament. Aan de hand van archeologische, documentaire en manuscriptbewijzen zijn we in staat om te laten zien dat als er gesproken wordt over een plaats, gebeurtenis of een persoon, de Bijbel betrouwbaar en accuraat is. Als we de Bijbel op dat punt kunnen vertrouwen, dan ook als de Bijbel zegt wie God is – het eerst belangrijke verhaal – en wie wij zijn – het tweede belangrijke verhaal – en wat God van ons vraagt. Dank God dat we de Bijbel daarop kunnen toetsen op het hoogste niveau en dat de Bijbel deze toets doorstaat.

Ontmoet de God van de Bijbel!

Nu de Bijbel de toets doorstaan heeft moeten we hem ook lezen. Laten we de God daarin ontmoeten, die Zich aan ons wil openbaren, die afdaalt, die wandelt en spreekt in de avondkoelte (Genesis 3:8-9).

Hij komt naar ons toe als een Mens, en deed dit door de hele geschiedenis heen in theofanieën, de verschillende verschijningen aan mensen.

En zo’n 2000 jaar geleden kwam hij 33 jaar lang als Mens op aarde om te sterven aan het kruis en ons te redden. Laten we de Bijbel vertrouwen die ons dat verhaal vertelt. Als we dat verhaal en die geschiedenis kunnen vertrouwen, kunnen we ook vertrouwen wat God voor ons gedaan heeft.

‘Wat een verhaal!’ besluit Dr. Jay Smith!

Amen.

Afsluiting

Theoloog en evangelist Dr. Sasan Tavassoli richt tot slot nog een persoonlijk woord tot ons. Laten we luisteren!

‘Beste vrienden,

Onze tijd samen is afgelopen. Dit was de laatste aflevering in de serie over het Brits Museum en de Bijbel. Hopelijk hebt u Dr. Jay Smith gevolgd, toen hij ons de afgelopen paar weken een rondleiding gaf door het Brits Museum en de Britse Bibliotheek en hebt u geluisterd naar onze gesprekken hier in de Westminster Chapel.

Ikzelf ben erg gezegend en bevestigd in mijn geloof in de Bijbel. Ik ben de waarheid en geloofwaardigheid van de Bijbel meer gaan waarderen. We kunnen de Bijbel vertrouwen. Niet alleen als hij spreekt over geestelijke zaken, maar ook over historische zaken. Jay Smith liet ons zien hoe steeds opnieuw, als er archeologische kunstvoorwerpen werden ontdekt, de Bijbel daarmee bevestigd en gestaafd werd.

Toen we de programma's aanvankelijk produceerden voor Iraniërs, werden zij gezegend en bevestigd in hun geloof. Daarover schreven ze ook brieven naar ons.

We hopen dat deze Engelse versie eveneens een zegen is voor u en dat deze programma's uw vertrouwen in de waarheid van de Bijbel hebben bevestigd.

Maar misschien riep het vragen bij u op. Vragen die u voor uzelf moet navorsen, waarvoor u dieper moet graven in uw geloof, in de aanspraken van de Bijbel, om tenslotte uw eigen conclusies te trekken. Ik hoop dat u deze serie inspirerend vond, bevestigend of misschien zelfs uitdagend. Ik hoop dat uw geloofsreis, uw zoektocht naar dieper inzicht in de kwesties die besproken zijn in deze programma's, ik hoop dat die reis door blijft gaan. Als wij u een stap verder hebben kunnen leiden in deze richting van uw leven, dan zijn we God daar heel dankbaar voor.

Ik denk dat wij ons doel dan hebben bereikt. Dank u wel voor uw geduld. Dank u wel voor het kijken naar deze serie.

Hopelijk zie ik u terug in onze toekomstige programma's.

Tot ziens!

Info: Schreeuw om Leven  -  Woonbijbel
 
DO013 1. Genesis en de rol van de geschiedenis - 28 minuten
DO014 2. Genesis: Ur, Sodom en Gomorra – 28 minuten

Laat uw reactie achter