Pro Life
You can click at the top right on "Select Language" to select your language - U kunt rechtsboven klikken op "Select Language" voor uw eigen taal
< Terug

DO016 De Bijbel. Hoe oordeelt de geschiedenis erover - Aflevering 04: Koningen en Jesaja

De Bijbel, het belangrijkste en populairste boek uit de menselijke geschiedenis. Essentieel in het judaïsme, christendom en de islam. Is het betrouwbaar? Vertrouwt u het en zou u het moeten vertrouwen? Doe mee met deze rondleiding door het Brits Museum en de Britse Bibliotheek met Sasan Tavassoli en Jay Smith in "De Bijbel, hoe oordeelt de geschiedenis erover", Aflevering 04: Koningen en Jesaja.

Introductie

Dr. Sasan Tavassoli verwelkomt ons bij een nieuwe aflevering over archeologie en de Bijbel. Hopelijk bevalt de serie u. We spreken samen met Sasan Tavassoli verder met Jay Smith over de bevestiging van de Bijbel door middel van archeologie.

Tiglatpileser III

We lopen langs indrukwekkende standbeelden naar kamer 8 op de begane grond in het Brits Museum. We treden daarmee de 8e eeuw v.Chr. binnen. Vanaf Salmanasser III uit de vorige uitzending, slaan we vijf koningen over. Dat doen we omdat die vijf koningen niets met ons verhaal te maken hebben. We bespreken nu de periode 745 - 727 v.Chr. en we hebben het speciaal over Tiglatpileser III, in die tijd de koning van Assyrië.

Tweemaal viel hij Israël binnen en stelde een vazalkoning aan, genaamd Menachem. Er wordt negenmaal gesproken over Tiglatpileser in het Oude Testament in 2 Koningen 19 en 1 Kronieken 5.

Interessant genoeg wordt hij in de Bijbel niet alleen Tiglatpileser III genoemd, maar ook 'Pul'. Historici hebben zich altijd afgevraagd wat 'Pul' betekent. Wie is deze Pul? Er was verder geen enkele referentie. Alleen de Bijbel noemde hem zo. Herodotus noemt hem nooit Pul maar altijd Tiglatpileser III. In dit aspect is de Bijbel uniek.

Maar kijk nu eens naar deze muur. Toen het spijkerschrift op dit brok puin ontcijferd was, konden we lezen dat Tiglatpileser III de bijnaam 'Pul' had. Dat bewijst dat de auteur, wie dat ook was, iets van 2 Koningen 19 en 1 Kronieken 5 wist, wat zelfs de grote historicus Herodotus uit later tijd niet wist. Dit is een bewijs dat deze Bijbelboeken in dezelfde periode zijn geschreven als waar ze over gaan. Ook hier een sterke bevestiging van de persoon, de gebeurtenis, de tijd en de plaats. De vier zaken die historici ter bevestiging zoeken worden hierdoor geleverd.

Zoiets simpels als een tweede naam 'Pul' laat zien dat de Bijbel betrouwbaarder is dan historici, zoals de beroemde Herodotus uit een latere periode.

Sargon II

We lopen met Jay Smith door het imposante museum verder naar kamer 10. We slaan twee koningen over en komen bij het laatste deel van de 8e eeuw, de jaren 722-701 v.Chr. We komen dan bij Sargon II die belangrijk is voor het Bijbelse verhaal. Hij wordt genoemd in Jesaja 20:1. We kennen hem ook uit 2 Koningen 17. De historici wisten niets van hem omdat ze altijd twijfelden of de Bijbel wel aan echte personen refereerde. Toen werd in 1843 de grote stad die Sargon II in Assyrië bouwde ontdekt, namelijk Korsabad. Op de foto’s in de tentoonstelling hier, kunnen we zien wat er gebeurde toen ze de stad opgroeven.

We zien daar grote modderbanken en twee grote, gevleugelde stieren die nu hier achter ons staan. Deze gevleugelde stieren heetten destijds de mensen die de stad bezochten welkom. Voor onze studie door het Brits Museum is Sargon II erg belangrijk. Hij afgebeeld op een stèle vlakbij de gevleugelde stieren. Op deze stèle zijn twee personen te zien en de linker is Sargon II. Hij is de koning die de tien noordelijke stammen van Israël aanviel. We weten dat er na Salomo een tweedeling kwam tussen de stammen van Israël: de tien noordelijke stammen, die uiteindelijk afvielen van de Heer en de zuidelijke stam Juda.

Maar zijn er dan niet twaalf stammen zoals in de Bijbel te lezen is? Ja, maar de twaalfde stam van Levi, de priesterlijke stam verspreidde zich onder de elf andere stammen. Sargon II viel de noordelijke stammen aan, verwoestte hun steden en nam de Joden als gevangenen mee naar Assyrië en haalde mensen uit Assyrië en vestigde die in de verwoeste steden van de tien stammen. Deze Assyriërs vermengden zich met de achtergebleven Joden en hieruit kwamen uiteindelijk de Samaritanen voort.

Dat is belangrijk, want volgens de Koran was het een Samaritaan die in de tijd van Mozes het gouden kalf maakte. We weten dat Mozes leefde rond 1400 v.Chr. Het mag duidelijk zijn dat er toen nog geen Samaritanen waren. Die konden pas ontstaan na wat Sargon II deed in de 8e eeuw v.Chr. Dat bewijst dat er een historische fout zit in de Koran.

Niet alleen laten deze kunstvoorwerpen zien dat de Bijbel nauwkeurig is en historisch correct, maar ook dat de Koran incorrect is.

Sanherib en Hizkia

Jay Smith wil nu met ons verder spreken over de zoon van Sargon II, Sanherib (704–681 v.Chr.). Hij is de tweede persoon op de stèle met Sargon II en staat rechts erop, naast zijn vader afgebeeld. Sanherib is erg belangrijk voor onze studie. Hij is de grote koning die Ninevé bouwde. We gaan vanwege zijn belang wat dieper op hem in, en volgen Jay Smith naar de Lakis-kamer, verderop in kamer 10 van het museum.

Sanherib deed wat zijn vader niet deed, hij besloot de zuidelijke stam Juda aan te vallen. Hij kwam uit Assyrië, uit Ninevé. Op een kaart in de Lakis-kamer zien we dat Assyrië in het huidige Noord-Irak lag. Hij trok Fenicië binnen en viel de versterkte steden van Juda aan. Op een gegeven moment waren er nog twee steden over: Lakis en Jeruzalem.

Koning Hizkia zat gevangen in Jeruzalem, maar hoe weten we of Hizkia wel historisch was, net als Sanherib? De Lakis-kamer is gewijd aan de strijd om Lakis. Toen de archeologen in Ninevé groeven en diverse kunstvoorwerpen vonden, gewijd aan de strijd om Lakis, was het Taylor-prisma er één van. Het Taylor-prisma (te zien in kamer 55 op de bovenverdieping van het Brits Museum) is een zuil met acht zijden waarop acht veldtochten van Sanherib beschreven staan, waaronder die tegen Lakis. Op de panelen in de Lakis-kamer is te zien hoe Lakis er tegenwoordig uitziet, slechts een ruïneheuvel in de woestijn. Er vlak boven hangt een voorstelling hoe Lakis er uitgezien kan hebben in de 8e eeuw v.Chr.

Toen ze het spijkerschrift van het Taylor-prisma vertaalden troffen ze de naam 'Hizkia' aan. Bovendien komt de beschrijving van de strijd om Lakis vrijwel exact overeen met 2 Koningen 19 en Jesaja 37. Laten we de overeenkomsten tussen het Taylor-prisma en het Bijbelse verslag eens doornemen.

  1. Prisma en Bijbel zeggen beide dat Hizkia rebelleerde tegen Sanherib.
  2. Beide zeggen dat de steden van Juda overwonnen werden.
  3. Waaronder Lakis.
  4. Beide zeggen dat Hizkia opgesloten zat in Jeruzalem.
  5. Ook dat hij 30 talenten goud betaalde ter ere van Sanherib.
  6. Maar vreemd genoeg zeggen beide dat Jeruzalem niet viel.

Nog mysterieuzer is dat op het prisma staat dat Sanherib, nadat hij Lakis verwoest had en naar Jeruzalem ging, plotseling rechtsomkeert maakte.

Waarom keerde hij plotseling terug? Het prisma noemt geen reden, maar de Bijbel vertelt het ons wel. 2 Koningen 19 en Jesaja 37 zijn de enige boeken die hierover vertellen. In de tekst staat dat hij terug moest keren, omdat iemand genaamd Tirhaka of Taharqa Sanheribs zuidelijke flanken aanviel.

Historici vroegen zich ook hier af wie deze Tirhaka was en omdat er verder niets over hem te vinden was, namen ze aan dat hij een mythologische of misschien legendarische figuur was. Alleen de Bijbel noemde zijn naam.

Hoe lossen we dat probleem op? Jay Smith houdt ons nog even in spanning, want straks lost het Brits Museum het voor ons op! Het museum heeft namelijk ontdekt wie Tirhaka is. Maar laten we eerst terugkeren naar onze strijd om Lakis.

Eerlijkheid versus politiek, Bijbel versus Hizkia-muurreliëf

Jay Smith wijst een groot en lang uitgebeiteld verhaal op een stuk muur waarop de strijd om Lakis staat afgebeeld. Het Hizkia-wandreliëf. Te zien is hoe de Assyriërs de stad aanvallen. Smith wijst ons op de muren van Lakis en de Hebreeuwse soldaten die zich proberen te verdedigen tegen de stormrammen. Verderop staat afgebeeld hoe gevangenen op grote staken zijn gespietst, een afgrijselijk decor. Als we het hele stuk muur, dat uit Irak helemaal hier naar toe is versleept, langslopen, zien we helemaal rechts Sanherib op zijn troon zitten. De Israëlieten die in Lakis verslagen zijn, komen er eer bewijzen aan Sanherib.

Zo vertelden ze vroeger hun geschiedenis. Ze hadden geen boeken, of televisie of radio. Daarvoor gebruikten zij dit soort wandreliëfs. Het bevestigt precies wat beschreven staat in 2 Koningen 19 en Jesaja 37. We weten dat Sanherib afrekende met deze Tirhaka of Taharqa terugkeerde naar Jeruzalem. Voor dat verhaal moeten we bij een volgende muurschildering zijn die Smith ons laat zien.

Het werd gevonden in Ninevé en vertelt hierover. Er staat dat Sanherib  terugkwam met grofweg 200.000 soldaten om Jeruzalem aan te vallen. Die avond viel hij in slaap. De volgende ochtend werd hij wakker, opende de deur van zijn tent en zag dat 185.000 van zijn soldaten dood op de grond lagen. Dat staat niet op deze muur beschreven. Waarom niet?

Omdat er alleen gunstige resultaten werden opgetekend. Jay Smith wees ons er al eerder op dat het alleen om verslagen van overwinningen gaat. Zaken die slecht voor de heersers uitpakten, werden niet vastgelegd. Daarom lees je niets over deze enorme nederlaag. Net zoals we zagen bij Salmanassar III in de vorige aflevering. Salmanassar werd teruggeslagen door een alliantie van de koningen uit de kustvlaktes aan de Middellandse Zee, maar in zijn wandreliëfs werd er een politieke draai aan gegeven.

Ook hier lezen we alleen dat Sanherib bij Jeruzalem kwam en terugkeerde. Er wordt op deze muur niet gesproken over buit en een overwonnen Hizkia, hoewel Hizkia hier wel genoemd wordt.

Wat doe je dan als historicus? Als je alleen over dit verslag op de muur beschikt heb je een probleem. Je begrijpt dan niet wat er mis ging. In de Babylonische kronieken staat bovendien ook nog dat Sanheribs beide zonen tegen hem opstaan en hem doden als hij terug is in Ninevé. Waarom doodden ze de grote koning Sanherib die net daarvoor die andere koning Tirhaka (die we straks zullen ontdekken), heeft verslagen? We zullen ontdekken dat Tirhaka zeer belangrijk was. Sanherib bevond zich op het hoogtepunt van zijn macht. Er moet iets beschamends zijn gebeurd. Er moet iets vreselijk zijn misgegaan in Jeruzalem. Alleen de Bijbel vertelt ons het hele verhaal. Daar ontdekken we de samenhang.

In 2 Koningen 19:35-36 en Jesaja 37 kunnen we lezen wat er gebeurde: ‘In die nacht ging de Engel des Heren uit en sloeg in het leger van Assur honderdvijfentachtigduizend man.’ Wat zouden wij doen als we dat tafereel de volgende ochtend zouden zien? Wij zouden ook terugkeren.

De keus voor historici

Maar wat moeten de historici doen die alleen over deze informatie op de muur beschikken? In dat verslag is sprake van een ‘politieke draai’ en wordt niet het hele verhaal verteld.

Alleen de Bijbel biedt hier uitkomst, maar om daarmee de geschiedenis te complementeren en begrijpelijk te maken, moet je twee dingen accepteren:

  1. Aanvaarden dat God bestaat.
  2. Aanvaarden dat die God tijd en ruimte betreedt, om in te grijpen in de aangelegenheden van mensen en hun geschiedenis, zoals we dat zien gebeuren in 2 Koningen 19:35-36 en Jesaja 37.

Pas als je dat aanvaardt, kun je het Bijbelse verslag aanvaarden en zo de hele context van de geschiedenis begrijpen.

Wij, zegt Jay Smith, die de Bijbel aanvaarden als het gezaghebbende Woord van God, hebben deze resten van oude muren nodig, om tegenover Bijbelcritici de gebeurtenissen en de tijdsperiode (in dit geval het begin van de 7e eeuw) te bevestigen, net als de bevestiging van de genoemde mensen (hier Hizkia en Sanherib) en de locatie (voor de stad Jeruzalem).

Deze voorwerpen, zoals de wandreliëfs, stèles en obelisken, plaatsen alles dus in een begrijpelijk historisch kader en de Bijbel vult alles aan. Beide geven ons de hele geschiedenis.

Dank God voor de Bijbel. We kennen de rest van het verhaal. Daarom is de Bijbel soms historischer dan dit soort kunstvoorwerpen. Beide samen geven ons het hele verhaal.

De Steen van Rosetta

Jay Smith neemt ons vervolgens mee naar kamer 4 op de begane grond. Daar vinden we de steen van Rosetta.

Om de volgende voorwerpen in deze kamer, geschreven in hiërogliefen, te kunnen ontcijferen hebben we de steen van Rosetta nodig. Deze steen decodeert namelijk het Egyptische hiërogliefenalfabet.

De betekenis van het hiërogliefenschrift was verloren gegaan. De steen van Rosetta werd ontdekt in 1799 door Franse genietroepen in Egypte. Er staat een credo op in drie talen: Het hiërogliefenschrift dat onbekend was, staat bovenaan, daaronder staat het demotische schrift, een vereenvoudigde vorm van Egyptisch en het Grieks staat onderaan. We kenden het demotische en het Griekse schrift al. Door vergelijking met het hiërogliefenschrift konden we het hiërogliefen alfabet bepalen. Als je het alfabet kent kun je de teksten op de voorwerpen in deze kamer lezen waaronder het volgende dat we gaan bekijken, dat het geheim rond Tirhaka of Taharqa oplost.

                 [Noot: De Franse taalgeleerde Jean-François Champollion ontdekte de betekenis van de tekens op deze steen.]

Tirhaka

Jay Smith toont ons een standbeeld en zegt dat dit de mysterieuze koning Tirhaka is waarnaar we zochten. Een machtige Egyptische farao. Voor hem keerde Sanherib terug om Ninevé te verdedigen. Alleen de Bijbel spreekt over hem in 2 Koningen 19:9 en Jesaja 37:9. Niemand kende hem en historici beschouwden hem als een mythologische figuur.

Als de Rosettasteen niet gevonden was zouden we niets van hem weten. Nu weten we dat Tirhaka heel belangrijk was. Hij beheerste heel Noord-Afrika, van Ethiopië in het oosten aan de Rode Zee, tot het huidige Senegal in het westen aan de Atlantische Oceaan. Hij verenigde het Nubische en het Egyptische rijk. Hij was een grootmacht in zijn dagen. Een man om rekening mee te houden.

Logisch dus dat Sanherib, toen Tirhaka Ninevé aanviel, de strijd tegen Jeruzalem op moest schorten. Hij versloeg echter deze Tirhaka en keerde daarna terug naar Jeruzalem.

Vandaag weten we meer over Tirhaka. Hij was de grote Kushitische koning. Door te kijken naar de graven die nog niet zolang geleden gevonden werden ontdekten we dat de grootste van alle Kushitische koningen deze Tirhaka was.

Maar de geleerden ontdekten dat er iets gebeurde tijdens zijn regering waardoor de macht van de Kushieten afnam. Ze weten nog steeds niet wat.

Prof. Smith steekt maar wat graag zijn hand omhoog om te roepen dat we precies kunnen weten waardoor het kwam. Lees gewoon 2 Koningen 19 en Jesaja 37. Daar vinden we het antwoord op het mysterie uit de 8e eeuw v.Chr. Dat antwoord zullen we ook vandaag vinden, namelijk dat Sanherib het leger van Tirhaka vernietigde; dat zette het verval in werking. De Bijbel vult het verhaal uit de opgegraven resten aan.

Tirhaka geen bedreiging voor ons

Dat deze voorwerpen gevonden worden, is voor ons, die in God en de Bijbel geloven, dus geen bedreiging. Jay Smith weet dat geleerden zullen blijven zoeken en graven. En hoe meer ze graven, des te meer ze zullen vinden. En hoe meer ze vinden, des te meer wij Bijbelgelovigen het bij het goede eind blijken te hebben. Daarom hoeven christenen zich helemaal niet bedreigd te voelen door historische bewijsstukken en door dingen die ze nog zullen vinden. Ze bevestigen alleen maar wat wij al weten dank zij de Bijbel.

Was deze Taharqa, Tirhaka mysterieus, mythologisch, legendarisch?

Nee, hij was historisch. De Bijbel vertelt ons dat al 2800 jaar. Nu bevestigen de gevonden artefacten de Bijbelse informatie. Mensen moeten de Bijbel lezen en beseffen dat de Bijbel betrouwbaar is. De namen, plaatsen, tijden en gebeurtenissen staan erin. De  opgegraven voorwerpen bevestigen alles. Beide samen geven een goed beeld van de geschiedenis.

Tirhaka werd zelfs voor een tweede keer gevonden! Dat is een prachtig verhaal. In het museum van archeologie in Southampton stond buiten een standbeeld waar fietsen tegenaan werden geplaatst. Dat standbeeld leek heel erg op het standbeeld dat Smith ons hier laat zien. De beheerder van het Brits Museum bezocht zijn vriend in Southampton. Hij zag het standbeeld, las de hiërogliefen en herkende dezelfde naam die hierop staat: Tirhaka. Hij informeerde het museum over dit standbeeld met fietsen ertegenaan van 2800 jaar oud. Onmiddellijk gaven ze het een prominente plek. Als je het museum nu bezoekt, kom je er het standbeeld tegen. Ze hadden geen benul van de betekenis, lacht Jay Smith. Tirhaka werd een tweede maal gevonden.

Bevestiging van profetieën

Hierna laat Jay Smith in kamer 9 op de begane grond een zwartgeblakerde muurschildering uit Ninevé zien. Het zwartgeblakerde is in de stenen gebakken, wat wijst op hevige brandschade. Waarom is dat belangrijk?

In het boek Nahum zegt de profeet in de eerste drie hoofdstukken, lang voor deze periode, dat de Babyloniërs Ninevé zullen verwoesten, in brand zullen steken, en door de rivier zullen laten overstromen en onder water zetten.

Hier in het Brits Museum kunnen we de fysieke schade van die brandschade in deze profetie voorzegd, met de handen tasten.

Vanuit de Babylonische kronieken weten we ook dat de Babyloniërs in 615 v.Chr. in Ninevé kwamen om de stad te verwoesten, in brand te steken en dat ze met behulp van de rivier het paleis onder water hebben gezet. Dat bevestigt exact de profetie van Nahum. Hier is het fysieke bewijs.

De Babylonische kronieken voorzien in documentair bewijs.

Hiermee wordt de profetie van Nahum bevestigd.

Samenvatting tot nu

In de Westminster Chapel geeft Jay Smith een samenvatting van het voorgaande voor ons.

  • Stèle uit Nimrod – Salmanassar III – 2 Koningen

We zijn in de vorige aflevering begonnen met Salmanassar III halverwege de 9e eeuw, 853 v.Chr., die we vonden op de stèle uit Nimrod en tegenkomen in 2 Koningen 17 en 18. 1 Koningen 22 wordt helemaal bevestigd door de gebeurtenissen rond Salmanassar op de stèle.

  • Zwarte obelisk uit Nimrod – Jehu – 1 Koningen, 2 Kronieken, Hosea

In 841 v.Chr. werd Jehu koning. Hij bewees eer aan Salmanassar III. We konden zijn knielende gestalte zien op de zwarte obelisk en in de Bijbel komen we hem tegen in 1 Kon. 19, 2 Kon. 9-15, 2 Kron. 22 en 25 en Hosea 1.

  • Poortscharnieren uit Balawat – geschiedenis uit 1 en 2 Koningen

We zagen dat de koperen poortscharnieren uit de stad Balawat, die gebouwd werd door Salmanassar III, waarop geschiedenis staat uitgebeeld die ook precies 1 Koningen 22 en 2 Koningen 9 en 10 bevestigt.

Bijzonder dat we met de vondst van de scharnieren van brons, nu drie verschillende voorwerpen (de stèle, de obelisk en de scharnieren), uit twee gebeurtenissen, uit twee steden, hebben, die 1 Koningen 22 en 2 Koningen 9 en 10 bevestigen.

  • Muurreliëf uit Nimrod – Tiglatpileser – 2 Koningen, 1 Kronieken

We bespraken in deze uitzending Tiglatpileser III. Dat was in de 8e eeuw v.Chr. We zagen zijn bijnaam 'Pul' die uniek is in de Bijbel en bevestigd werd door een muurreliëf dat in Nimrod werd gevonden. Fascinerend om die kleine inscripties te zien, die de Bijbel bevestigen zoals het in 2 Kon. 15 en 16 en 1 Kron. 5 beschreven staat.

  • Muurreliëf – Sargon II – Jesaja 20

We bespraken vervolgens Sargon II, dezelfde Sargon die we tegenkomen in Jesaja 20:1, de koning die de tien noordelijke stammen van Israël aanviel.

  • Hetzelfde muurreliëf – Sanherib – 2 Koningen, 2 Kronieken, Jesaja

We bespraken daarna zijn zoon Sanherib. Enorm fascinerend. In het Brits Museum zagen we hoeveel Sanherib deed en hoe onvoorstelbaar veel macht hij had. Hij viel de stam van Juda aan en verwoestte alle steden zoals we in de Lakis-kamer konden zien. Alle steden behalve Jeruzalem! De hele geschiedenis is in de Bijbel te lezen in 2 Kon. 18 en 19, 2 Kron. 32 en Jes. 36 en 37.

  • Taylor-prisma uit Ninevé – Hizkia, Sanherib – 2 Koningen, Jesaja

Fascinerend om het Taylor-prisma te zien, gevonden door de Britten. Ze ontdekten exact hetzelfde verhaal als het Bijbelse verslag in 2 Koningen 19 en Jesaja 37. Deze Bijbelteksten komen naadloos overeen met het Taylor-prisma, geschreven in spijkerschrift. Twee heel verschillende verslagen die toch met elkaar overeenkomen, wat bewijst dat het historisch was. Dat Hizkia inderdaad koning was en dat het allemaal echt gebeurd is. Sanherib verwoestte alle steden van Juda, zelfs Lakis, maar niet Jeruzalem.

Plotseling keerde Sanherib echter terug. Niemand weet waarom, behalve de Bijbel. De Bijbel zegt waarom: vanwege de mysterieuze koning Tirhaka. Het amuseerde Prof. Smith toen hij dat las. Zelfs het Taylor-prisma zegt niet waarom Sanherib terugkeerde, alleen dat hij terugkeerde. De Bijbel vertelt het ons, maar historici zeiden: 'We kennen geen Tirhaka. Nergens wordt hij genoemd, alleen in de Bijbel in 2 Kon. 19 en Jes. 37.

  • Rosettasteen uit Rosetta – Tirhaka – 2 Koningen, Jesaja

Kunnen we de Bijbel wel vertrouwen? Gaat het niet om een mythe? En toen: Het Brits Museum gaf het antwoord, het meest sceptische instituut dat denkbaar is, kwam met het antwoord! We hadden de steen van Rosetta nodig om de tekst te begrijpen. En daar is hij, Tirhaka, Taharqa, genoemd in 2 Koningen 19 en Jesaja 37. Daar was hij in levende kleuren. We zagen hem. Dat was de Tirhaka waar iedereen naar zocht.

Ongeloofwaardigheid van Bijbelkritiek; hoor de deskundigen!

Jay Smith kan niet begrijpen waarom er nog steeds historici zijn die twijfelen aan de authenticiteit van de Bijbel en waarom ze nog steeds geloven dat het legendes zijn. Zoiets kun je niet meer beweren in het licht van al deze bewijzen.

Deze bewijzen zijn gedurende de afgelopen 200 jaar aan het licht gekomen. In de 19e eeuw leek de kritiek dat de Bijbel uit mythen bestond nog redelijk. De beschuldigingen vielen te verdedigen. Maar nu niet meer. We hebben de bewijzen gedurende de afgelopen 200 jaar gevonden en er is niet één bewijsstuk dat het Bijbelse verslag tegenspreekt.

Prof. Smith somt wat commentaren van verschillende deskundigen op. Hij laat ons letterlijk horen wat ze zeggen. Smith geeft graag hun getuigenis door, want het zijn de deskundige historici en beroemde archeologen die hier aan het woord zijn! Hun woorden zijn fascinerend. Laten we kijken wat grote archeologen te zeggen hebben.

G.E. Wright: “We kunnen waarschijnlijk Abrahams bestaan nooit bewijzen maar wel dat zijn leven en tijd zijn weerspiegeld in de verhalen over hem...”

Even tussendoor: welke verhalen? De verhalen op de Nuzi-, de Mari-, de Ebla-kleitabletten. Drie soorten kleitabletten, allemaal uit de Eufraatvallei in Mesopotamië waar Abraham vandaan kwam en allemaal uit dezelfde tijd van Abraham, die het Bijbelse verslag bevestigen.

“...en dat zij volmaakt passen in het tweede millennium v.Chr. maar onvolmaakt in enig andere periode.”

Wright kon dit zeggen, omdat hij de bewijzen kende.

Sir Frederic Kenyon, een beroemd Engels archeoloog zegt het volgende:

“Het archeologische bewijs herstelt de autoriteit van het Oude Testament en vermeerdert op intelligente wijze zijn waarde, omdat we de achtergrond en het kader nu beter kennen.”

William F. Albright, een beroemd archeoloog zegt:

“Het buitensporige scepticisme van invloedrijke historische scholen in de 18e en 19e eeuw t.a.v. de Bijbel...”

(tussen haakjes: we weten dat er veel kritiek was in de 18e en 19e eeuw.)

“…en waarvan sommige uitingen af en toe nog opduiken, is steeds verder ontzenuwd. Ontdekking na ontdekking hebben de betrouwbaarheid van ontelbaar veel Bijbelse details bevestigd en er is een toenemende erkenning van de waarde van de Bijbel als historische bron.”

Millar Burrows van de beroemde Amerikaanse Yale Universiteit, vergelijkbaar met Cambridge, zegt dit:

“Over het geheel bekeken versterkt de archeologie het vertrouwen in de geloofwaardigheid van de Bijbel.”

Archeoloog Joseph Free bemerkte toen hij door Genesis heen bladerde met een schok, dat de 50 hoofdstukken van Genesis allemaal bevestigd worden en verhelderd worden door archeologische vondsten en dat dit ook gold voor de meeste andere hoofdstukken uit de Bijbel zowel het Oude als Nieuwe Testament.

Maar dat is niet alles, Jay Smith bewaarde het beste getuigenis voor het laatst.

Nelson Glueck, een beroemd Joods geleerde en archeoloog geeft misschien wel het beste support voor de Bijbel op deze manier:

“Tot op heden heeft geen enkele archeologische vondst ook maar één Bijbelse uitspraak kunnen weerleggen.”

Prof. Jay Smith vat samen: er is niet één greintje bewijs uit de enorme hoeveelheid ontdekkingen en archeologische opgravingen waar dan ook, in Irak en Iran of Israël dat ook maar één glimp van bewijs geeft dat het een Bijbelse uitspraak tegenspreekt, het Nieuwe Testament inbegrepen.

Sasan Tavassoli reageert dat we dit boek en de boodschap kunnen vertrouwen. Waarop Jay Smith met een hartelijk amen een absolute bevestiging geeft.

Wordt vervolgd, want Tavassoli zwaait ons weer uit na deze vierde aflevering. Hij bedankt voor het kijken tot zover en hoopt ons bij de volgende uitzending weer te zien.

Info: Schreeuw om Leven  -  Woonbijbel

DO013 1. Genesis en de rol van de geschiedenis
DO014 2. Genesis: Ur, Sodom en Gomorra – 28 minuten
DO015 3. De Hittieten, de tijd van David en Assyrische periode – 28 minuten
DO016 4. Koningen en Jesaja – 27 minuten
DO017 5. De Babylonische en Perzische periodes – 25.30 minuten
DO018 6. De manuscripten van het Nieuwe Testament – 28.30 minuten
DO019 7. De Britse bibliotheek en de Bijbel – 29 minuten
DO020 8. Bewijs van de Koran – 38 minuten
DO021 9. Bewijs in de Koran zelf, deel 1 – 29 minuten
DO022 10. Bewijs in de Koran zelf, deel 2 – 30 minuten
DO023 11. Boeken in de canon van de Bijbel – 29 minuten
DO024 12. Jezus en Paulus – 28.30 minuten


Laat uw reactie achter